Η φήμη που συνοδεύει τους σταθμούς των παλαιότερων Μετρό, ότι πρόκειται για σκοτεινά και βρόμικα σημεία, τα τελευταία χρόνια ανατρέπεται, καθώς σε πολλές πόλεις ξεφυτρώνουν φωτεινοί, πολύχρωμοι νέοι σταθμοί, μερικοί, μάλιστα, εντυπωσιακά σχεδιασμένοι.

Fulton (Νέα Υόρκη)

Πρόσφατα, στο Lower Manhattan, σε ένα κομβικό σημείο του δικτύου Μετρό, όπου συναντώνται εννέα γραμμές, άνοιξε ο νέος σταθμός, που ανατρέπει την εντύπωση πως το υπόγειο δίκτυο της αμερικανικής μεγαλούπολης είναι ίσως το
χειρότερο από πλευράς αισθητικής. Πρόκειται για έναν ιδιαίτερα φωτεινό σταθμό, καθώς βρίσκεται κάτω από ένα τεράστιο Oculus – ένα όμορφο κωνικό αγωγό- που επιτρέπει στο φυσικό φως να φτάνει βαθιά κάτω από το επίπεδο του δρόμου.

Westfriedhof (Μόναχο)

Εγκαινιάστηκε το 1998, αλλά τη σημερινή εντυπωσιακή όψη, απέκτησε τρία χρόνια αργότερα, το 2001, όταν κρεμάστηκαν από την οροφή 11 μεγάλα φωτιστικά, κατακόκκινα στο εσωτερικό τους, που προσφέρουν ένα κίτρινο φως, ενώ οι τοίχοι του σταθμού «λούστηκαν» στο μπλε. Το αποτέλεσμα …μιλάει από μόνο του.

Toledo (Νάπολη)

Ο σταθμός άνοιξε το 2012, βρίσκεται σε βάθος 50 μέτρων, ένα από τα βαθύτερα στη Νάπολη, αλλά διαθέτει έναν από τους πιο όμορφους διάκοσμους, ταυτόχρονα και φωτισμούς, που αντικατοπτρίζει το φως και το νερό. Πρόκειται για το έργο «Πάνελ φωτός» του πολυτάλαντου Αμερικανού Robert Wilson (σκηνοθέτης, συγγραφέας, σκηνογράφος, χορογράφος, εικαστικός, περφόρμερ και αρχιτέκτονας).

Komsomolskaya (Μόσχα)

Μοιάζει περισσότερο με μια αίθουσα χορού της εποχής των αυτοκρατοριών της Ευρώπης, παρά με σταθμό Μετρό. Η χλιδή των ψηφιδωτών και ο εντυπωσιακός φωτισμός αυτού του σταθμού μπαρόκ, που άνοιξε το 1952, για να αποσυμφορήσει έναν από τους πολυσύχναστους κόμβους του Μετρό της Ρωσικής πρωτεύουσας, υπαγορεύτηκε, εμμέσως, πλην, όμως, σαφώς, από …ομιλία του Στάλιν την περίοδο του πολέμου.

Olaias (Λισσαβόνα)

Το 1998, η πρωτεύουσα της Πορτογαλίας, φιλοξένησε την World Expo, για να γιορτάσει 500 χρόνια από την ίδρυσή της. Ο πολύχρωμος αυτός σταθμός, που συνέβαλε στην εξυπηρέτηση των 11 εκατομμυρίων επισκεπτών της έκθεσης, κατασκευάστηκε σε στιλ whimsically (θα λέγαμε «κεφάτο») και έως σήμερα κατέχει με ξεχωριστή θέση ως ένα σύγχρονο έργο τέχνης.

Formosa Boulevard (Ταϊβάν)

Αυτός ο εκθαμβωτικός «Θόλος του Φωτός», με υπότιτλο «άνεμος, φωτιά και χρόνος», θεωρείται ότι είναι το μεγαλύτερο γυάλινο έργο στον κόσμο. Ο τρούλος αποτελείται από 4.500 γυάλινους πίνακες και πρόκειται για έργο του Narcissus Quagliata, γεννημένου στη Ρώμη, αλλά Αμερικανού πολίτη. Δεδομένης της εκκλησιαστικής εμφάνισης του σταθμού, δεν πρέπει να προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι ο χώρος, εδώ και χρόνια, έχει επιλεγεί για μαζικούς γάμους.

Πηγή: tee.gr

About The Author