Οι χώρες που αναλαμβάνουν διεθνείς διοργανώσεις, είναι – κατά κανόνα – καταδικασμένες να συμβιώνουν τα επόμενα χρόνια με πανάκριβα, πλην, όμως, εγκαταλελειμμένες κατασκευές. Το βιώνουμε στην Ελλάδα, εδώ και δέκα χρόνια, με τα Ολυμπιακά ακίνητα, συμβαίνει και σε άλλες χώρες, αλλά η Σεβίλλη κατέχει το ρεκόρ: 23 χρόνια έχουν περάσει από τη διοργάνωση της Παγκόσμιας Έκθεσης Expo ’92, την οποία επισκέφθηκαν περίπου 40 εκατομμύρια άτομα που θαύμασαν, μεταξύ άλλων, μερικές καταπληκτικές κατασκευές.

Ο σχεδιασμός τους είχε ανατεθεί σε μερικούς από τους κορυφαίους αρχιτέκτονες του κόσμου, με στόχο να γιορτάσει η πόλη – και κατ’ επέκταση η Ισπανία – το πέρασμα στη σύγχρονη εποχή και παράλληλα να παρουσιάσει τα σχέδια της για το μέλλον. Μόνο που το μέλλον έφερε την οικονομική κρίση. Κάποιοι υποστηρίζουν ότι έπρεπε να είχαν δημιουργηθεί προσωρινές και φθηνές κατασκευές, οι οποίες θα κατεδαφίζονταν μετά το τέλος της έκθεσης, κι έτσι οι Σεβιλλιάνοι δεν θα μιλούσαν τώρα για «ακριβά λείψανα ενός γεγονότος που εγκατέλειψε την πόλη, επιβαρύνοντας με χρέη για πολλά χρόνια»! Μόνο ορισμένοι χώροι από αυτούς είναι τώρα γραφεία της PCTcartuja.

Πύργος της Ευρώπης

Η Λεωφόρος της Ευρώπης είναι μια μακρά και φαρδιά πλατεία γεμάτη πορτοκαλιές. Στο κέντρο της δεσπόζει ο Πύργος της Ευρώπης, ένας πολύχρωμος οβελίσκος, στολισμένος με τις σημαίες των 12 κρατών που συγκροτούσαν τότε την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Σύμβολο μιας εποχής αισιοδοξίας για τη συνεργασία στην Ευρώπη, η οποία 23 χρόνια αργότερα αγωνίζεται να εκπληρώσει τον αρχικό στόχο της ενότητας.

Περίπτερο της Γαλλίας

Στη μια άκρη της μεγάλης λεωφόρου βρίσκεται ένα μνημείο των καλύτερων ημερών που δεν ήρθαν. Το γαλλικό περίπτερο, έδινε την εντύπωση μιας γιγαντιαίας τέντας που κάλυπτε ένα τεράστιο καθρέφτη, ο οποίος αντανακλούσε το αντικρινό ισπανικό περίπτερο, που φιλοξενούσε τις φιλοδοξίες μιας ολόκληρης χώρας.

Περίπτερο της Ουγγαρίας

Μια παράξενη και εντυπωσιακή κατασκευή, με δομή εκκλησίας ή μιας κουκουβάγιας. Σχεδιασμένο από τον γεννημένο στη Βουδαπέστη αρχιτέκτονα φυσιοδίφης Imre Makovecz, θεωρείται ένα από τα αριστουργήματά του. Σκυρόδεμα, γυαλί και μέταλλο, τα βασικά υλικά που χρησιμοποιήθηκαν και στην κορυφή μια σειρά πύργοι που αντιπροσωπεύουν όλες τις μεγάλες θρησκείες. Το κτίριο έχει χαρακτηριστεί διατηρητέο και οι διαχειριστές του χώρου προσπαθούν να το πωλήσουν έναντι 1,1 εκατομμυρίου δολαρίων, ώστε να εξασφαλιστεί η διατήρησή του.

Περίπτερο της Χιλής

Κι αυτό το κτίριο αναζητά ένα νέο ιδιοκτήτη. Κουβαλά, πέρα από την τέχνη της κατασκευής, ιστορίες από το πολιτικό παρελθόν της Χιλής, που το 1992 μόλις είχε βγει από τη δικτατορία και ήθελε να αποδείξει την αξία της ως μια σύγχρονη και αξιόπιστη δημοκρατία, ικανή για τα πάντα. Το περίπτερο, αν και ξύλινο, συμβόλιζε ένα κομμάτι παγόβουνου, που πάρθηκε από τους νότιους ωκεανούς, μεταφέρθηκε στον καύσωνα της Σεβίλλης, για να προσφέρει το δροσερό εσωτερικό του.

Περίπτερο του Κουβέιτ

Μια ακόμη ξύλινη κατασκευή, της οποίας η αρθρωτή οροφή μπορούσε να κινηθεί, να ενώσει και ελευθερώσει τα (συμβολικά) χέρια. Το 1992, το Κουβέιτ ήταν μια χώρα που είχε ανάγκη να προβάλει την ταυτότητά της στη διεθνή σκηνή, δύο χρόνια νωρίτερα είχε δεχτεί την εισβολή των ιρακινών στρατευμάτων του Σαντάμ Χουσεΐν.

Πουθενά αλλού δεν μπορεί κάποιος να βρει συγκεντρωμένα τόσα πολλά και διαφορετικά αρχιτεκτονικά έργα. Ωστόσο, τα πλήθη των τουριστών που συρρέουν στην Σεβίλλη, σπάνια θα περάσουν το κανάλι για να βρεθούν στο Isla de la Cartuja και να τα θαυμάσουν, τουλάχιστον για όσο καιρό παραμένουν όρθια.

Πηγή: tee.gr, edition.cnn.com

About The Author