Τιμές δεκαετίας ’80 στα ακίνητα
Στη δεκαετία του ’80 έχει γυρίσει το ρολόι στις τιμές των ακινήτων, λόγω της οικονομικής κρίσης και της βαριάς φορολογίας. Τα παλαιά διαμερίσματα, κυρίως στις φτωχές περιοχές της Αθήνας, αλλά και σε πολλές επαρχιακές πόλεις, έχουν φτάσει να πωλούνται μέχρι και 100 ευρώ το τετραγωνικό, ενώ νεόδμητες κατοικίες πωλούνται ακόμη και κάτω από 1.000 ευρώ το τετραγωνικό μέτρο.
Οι ιδιοκτήτες σπιτιών 30-40 ετών τα πουλούν όσο όσο, προκειμένου να τα «ξεφορτωθούν» και να γλιτώσουν τη μόνιμη πλέον φορολόγηση μέσω του Ενιαίου Φόρου Ιδιοκτησίας Ακινήτων (ΕΝΦΙΑ). Έτσι, διαμερίσματα που αγοράστηκαν τη δεκαετία του ’70 ή και παλαιότερα πωλούνται ακόμη και κάτω από 300 ευρώ το τετραγωνικό μέτρο. Οι ειδικοί της αγοράς έχουν καταγράψει ακραίες περιπτώσεις ακινήτων -σε κακή πάντως κατάσταση-, τα οποία πωλούνται όσο ένα… μεταχειρισμένο αυτοκίνητο. Oι κτηματομεσίτες αναφέρουν ότι η συντριπτική πλειονότητα των παλαιών σπιτιών πωλούνται -ανάλογα με την κατάσταση που βρίσκονται- από 250 έως 700 ευρώ/τ.μ.
Μεγάλη βουτιά, που ξεπερνά σε πολλές περιοχές το 60%, καταγράφεται και στα καινούργια διαμερίσματα, με αποτέλεσμα να υπάρχουν περιπτώσεις πώλησης κάτω από το κόστος κατασκευής. Σύμφωνα με εργολάβους που έχουν στα χέρια τους δεκάδες απούλητα σπίτια, αναγκάζονται να πουλήσουν κάποια από αυτά ακόμη και κάτω από 1.000 ευρώ/τ.μ., όταν n κατασκευή τους κόστισε 1.200-1.500 ευρώ/τ.μ. Πρόκειται κυρίως για διαμερίσματα στις δυτικές και νοτιοδυτικές περιοχές της Αττικής (Καμίνια, Νίκαια, Ελευσίνα κ.λπ.), καθώς και στη Θεσσαλονίκη (Αμπελόκηποι, Σταυρούπολη, Εύοσμος, Κορδελιό, Ηλιούπολη κ.λπ.).
Οι ιδιοκτήτες που πουλούν είναι κατά κύριο λόγο Έλληνες που αγόρασαν σπίτια τη δεκαετία του ’70. Πρόκειται κυρίως για τα πρώτα φοιτητικά διαμερίσματα ή τα σπίτια όσων ήρθαν από την επαρχία για να βρουν δουλειά στην Αθήνα και αγόρασαν στις καινούργιες τότε πολυκατοικίες. Αφού έμειναν σ’ αυτά για αρκετά χρόνια, στη συνέχεια μετακόμισαν σε άλλες περιοχές της Αττικής και ενοικίασαν τα πρώτα σπίτια. Ενοικιαστές ήταν αφενός το δεύτερο κύμα Ελλήνων από την επαρχία και αφετέρου οι χιλιάδες μετανάστες που ήθελαν ένα φθηνό σπίτι για να μείνουν τα πρώτα χρόνια, ενώ στη συνέχεια πολλοί από αυτούς έγιναν και ιδιοκτήτες. Η περιουσία αυτή ενοικιαζόταν και προσέφερε ένα καλό εισόδημα, ενώ με τη σχεδόν μηδενική φορολόγηση των ακινήτων μέχρι το 2009 έμεναν αρκετά χρήματα από τα ενοίκια.
Η δεύτερη κατηγορία πωλητών είναι οι ξένοι που πρόκοψαν στην Ελλάδα, αλλά η κρίση και η ανεργία των τελευταίων ετών τούς οδήγησε σε μαζική… μετανάστευση στην πατρίδα τους. Πουλούν κι αυτοί όσο όσο γκαρσονιέρες και δυάρια που αγόρασαν κατά κύριο λόγο στις φτωχές συνοικίες της Αθήνας. Η μεγάλη κρίση στην κτηματαγορά έφερε χιλιάδες άδεια διαμερίσματα και μεγάλη υποχώρηση των τιμών. Στην πλήρη κατάρρευση συνέτεινε και η δραματική αύξηση της φορολογίας, η οποία έχει οκταπλασιαστεί από το 2009 και μετά.
Έως 70% κάτω από τις αντικειμενικές
Βόμβα «πόθεν έσχες» έχει πέσει από τις αρχές του χρόνου στην κτηματαγορά. H επαναφορά του μέτρου, προκειμένου να «πιαστούν στα πράσα» όσοι ήθελαν να «ξεπλύνουν» χρήμα μέσω αγορών ακινήτων, έχει προκαλέσει τεράστια προβλήματα στις αγοραπωλησίες. Ο λόγος είναι ότι οι περισσότερες συμφωνίες, κυρίως για τα μεταχειρισμένα (άλλωστε 9 στα 10 ακίνητα που αλλάζουν χέρια σήμερα είναι παλαιά), κλείνουν σε επίπεδα 40-50% κάτω από την αντικειμενική τους αξία, ενώ υπάρχουν και περιπτώσεις όπου n «ψαλίδα» φτάνει το 70%. Να σημειωθεί ότι επτά στα δέκα ακίνητα που βγαίνουν προς πώληση έχουν τιμές κάτω από την αντικειμενική αξία. Οι αγοραστές καλούνται από την Εφορία να δικαιολογήσουν τα χρήματα που κατέβαλαν επί των αντικειμενικών αξιών και όχι επί της πραγματικής αξίας στην οποία έγινε η αγοραπωλησία. Έτσι, εκτός του φόρου υπεραξίας, όλες οι άλλες επιβαρύνσεις γίνονται με βάση την αντικειμενική τιμή που αναγνωρίζει η Εφορία.
Πηγή: tee.gr, ΕΘΝΟΣ / Σελίδες 1, 34, 35 / 8-05-2014